Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

" Ξεσκονίστηκα "

Πάντα όταν προσπαθώ να ζωγραφίσω σε καμβά την ζωή μου χαμογελώντας διαπιστώνω πως μοιάζει με χάρτη .

Μια ζωή ταξίδια , με το μυαλό αλλά και με την ανάγκη μου παραμάσχαλα για φευγιό ,χεχεχε...!!!! 

"Φευγιό" μια λέξη που σου δίνει την εικόνα κάποιου δειλού η κάποιου να βάζει τα πόδια στην πλάτη και να τρέχει ... ήταν και φορές που ήμουν και τα δύο .

Με κατάπιε η ματαιοδοξία μου τις περισσότερες φορές που ήθελα να μείνω κάπου καλά και ντε... πως κάτι θα άλλαζε τουλάχιστον θα είχα μια ήρεμη ζωή και τα στόλιζα τόσο όμορφα στο μυαλό μου ρε γμτ ίσως και για αυτό επειδή ήταν στο μυαλό μου βούταγα πάλι την τσάντα και μη τον είδατε...

Μετά μου μίλησε η πραγματικότητα και μου έδωσε το χέρι της να ανέβω... παράξενο για μένα αλλά εντάξει ανέβηκα...


Ξεσκονίστηκα , πήγα πίσω τα μαλλιά μου , ίσιωσα την πλάτη και... τελικά είναι τόσο ωραίο να πίνεις μονορούφι από το δισκοπότηρο της εμπειρίας σου τον εγωισμό σου ε? άλλη γεύση έχει ο δρόμος , είναι πιο ξεκάθαρος και όχι απαραίτητα εύκολος όμως είναι αληθινός  και ....next stesion please γιατί μυαλό δεν βάζω , η όλα η τίποτα γράφει πάνω από το ανασηκωμένο μου φρύδι  χεχεχεχε...!!!!


4 σχόλια:

  1. Ωραίο ξεσκόνισμα...Να φεύγει η σκόνη, να καθαρίζει η ψυχή. Τι ωραία που τα γράφεις. Κι αυτή η ανάγκη για φευγιό σου πέρασε;
    Ο επίλογός σου απολαυστικότερος όλων ''είναι τόσο ωραίο να πίνεις μονορούφι από το δισκοπότηρο της εμπειρίας σου τον εγωισμό σου''!!!!!
    Καλή σου μέρα όλη μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δυστυχώς η ευτυχώς δεν μου πέρασε Αννούλα μου!!! Σαν να έχω μέσα μου ένα καμπανάκι που βαράει και με ειδοποιεί πως πάμε για τον επόμενο σταθμό. Χαίρομαι που σου άρεσε το κείμενό μου και σου στέλνω μια αγκαλιά!! Καλή συνέχεια της μέρας σου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όμορφη εικόνα, πάνω απ όλα όμως όμορφο κείμενο. Γραπτό ψυχής. Από εκείνα τα πολλά που έχεις να δώσεις. Μην τα κρύβεις μέσα σου. Βγάλτα. Γαληνεύει, προσφέρει, χαρίζει.
    Η Ζωή είναι γεμάτη σταθμούς, σαν τη σιδηροδρομική γραμμή . Προχωράς δυνατά με βλέμμα ίσιο και ψυχή καθάρια.
    Και που είσαι ; με τέτοια κείμενα δεν μου γλυτώνεις.....!
    Τα μάτια σου ανοιχτά στο ΣΙΝΕΦΙΛ, έρχεται ....κάλεσμα. Στο λέω.
    Δεν μου ξεφεύγεις.
    Τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Γιάννη μου που πιστεύεις σε εμένα , τα κείμενα μου γράφονται από καρδιάς και σε στιγμές που το έχω ανάγκη να το κάνω. Θα περιμένω το κάλεσμα όπως λες , χαχαχαχα..!!! Φιλιά και καλό σου ξημέρωμα !!!

      Διαγραφή